شعر ساعت اعدام احمد شاملو

 در قفل در کلیدی چرخید

 لرزید بر لبانش لبخندی

 چون رقص آب بر سقف

 از انعکاس تابش خورشید 

در قفل  در کلیدی چرخید

 بیرون 

رنگ خوش سپیده دمان

 ماننده ی یکی نت گم گشته 

می گشت پرسه پرسه زنان روی

 سوراخ های نی 

دنبال خانه‌اش...

در قفل  در کلیدی چرخید 

رقصید بر لبانش لبخندی

 چون رقص آب بر سر سقف

 از انعکاس تابش خورشید 

در قفل در

 کلیدی چرخید.

یک چریک : سهم ما از آزادی همیشه نور زرد و کمرنگ غروب، روی دیوار پشت سلول بود.