خفتن با یک سلاح

در گذشت عباس معروفی را به تمام دوست داران او تسلیت عرض می کنم. و از امروز ما جای خالی او را تا ابد احساس خواهیم کرد. و انتظار را باید در خود بکشیم.

صبح وقتی تنها

در بستر

دستانم در جستجوی انحنای زنانه‌ای

جسم سرد تورا می جویند

راستی می دانی؟

هجده ساله که بودم

دختری

سبز

چشم

همچون پرنده

سفیدی

دست در دستم

می جست

رؤیای میرایمان را

من می خواستم

زراعت بخوانم

روی زمین

پدرییم

باهم

زندگی کنیم

هنوز در رؤیا هایم

پدرم را روی زمینش

یک روز

ابری

در لباس رزم میبینم

خشاب ژ۳ را جا

می زند و گلنگدنش را می کشد

با شوق مرا می خواند

امروز روز آخر

حاضری ؟

یک چریک

ساعت ممنوعیت احساس