در استادیوم سانتیاگو اتفاق افتاد

ویکتور خارا گیتاریست ،شاعر، آهنگ سازو آوازخوان شیلیایی  از چهرهای مبارزه ((وحدت‌ خلقی))سالوادور اینده رهبرورئیس جمهور شیلی بود پس از کودتای سازمان((سیا ))در شیلی سپتامبر(۱۹۷۳ )،اورا همراه پنجاه هزار تن از جوانان مبارز آن کشور در استادیوم بزرگ سانتیاگو زندانی کردند رئیس زندان که سرود های هیجان انگیز ((خارا)) را شنیده بود به هنرمند گرفتار نزدیک شدو از او پرسید آیا حاضر است برای رفقایش گیتار بزندوسرود بخواندپاسخ ویکتور خارا مثبت بود البته که حاضرم!

رئیس زندان به یکی از گروهبانان گفت:گیتارش را بیاور

گروهبان رفت و تبری با خود آورد و هر دو دست ویکتور را با آن قطع کردند آنگاه رئیس زندان به طعنه گفت:خوب بخوان! چرا معطلی؟

ویکتور خارا در حالی که دستان خونریزش را در آسمان حرکت می داد از هم زنجیران خود خواست که با او همصدائی کنند و آنگاه آهنگ پنجاه هزار دهان به خواندن((سرود وحدت‌ خلق))که ویکتور خارا تصنیف کرده بود در استادیوم سانتیاگو طنین افکند:

مردمی یک دل ویکصدا

هرگز شکست نخواهد  خورد...............

هنوز سرود به پایان نرسیده بود که گروهبانان جسم نیمه جان ویکتور خارا رابه گلوله بستند.

                                                   منبع کتاب جمعه یک