سرود بهاران خجسته باد عبدالله بهزادی و یادی از کرامت دانشیان

سرود بهاران خجسته باد 

هوا دل‌پذیر شد، گل از خاک بردمید

پرستو ببازگشت، زد نغمهٔ امید

به جوش آمدست خون، درون رگ گیاه

بهار خجسته فال، خرامان رسد ز راه

بهار خجسته فال، خرامان رسد ز راه

به خویشان، به دوستان، به یاران آشنا به مردان تیزخشم که پیکار می‌کنند به آنان که با قلم، تباهی دهر را به چشم جهانیان پدیدار می‌کنند بهاران خجسته باد، بهاران خجسته باد

و این بند بندگی، و این بار فقر و جهل به سرتاسر جهان، به هر صورتی که هست نگون و گسسته باد، نگون و گسسته باد

به خویشان، به دوستان، به یاران آشنا به مردان تیزخشم که پیکار می‌کنند به آنان که با قلم، تباهی دهر را به چشم جهانیان، پدیدار می‌کنند بهاران خجسته باد، بهاران خجسته باد

عبدالله بهزادی 

کرامت دانشیان، بخشی از این شعر را ،چندسال پیش از انقلاب، تبدیل به سرود کرد و آن را به دانش‌آموزان مدرسه‌ی سلیران نیز آموخته بود.

گفتم شاید بچه ها بخاطر۲۲ بهمن بخواهند روزنامه دیواری درست کنند بهتر است نام یکی از صاحبان واقعی انقلاب را بدانند. 

مدیر وبلاگ: این مطلب صرفا برای زنده کردن یاد کرامت‌ دانشیان در این وبلاگ آورده شده است.