درختان گریان

در گذشت عباس معروفی را به تمام دوست داران او تسلیت عرض می کنم. و از امروز ما جای خالی او را تا ابد احساس خواهیم کرد. و انتظار را باید در خود بکشیم.

سالها پیش

دو مرد در بند

یکدیگر را ملاقات میکنند

من تو را در نقاشیهایت

ملاقات کردم

وقتی گوشهایم

از صدای تیز و توالی زنجیر کر بود

و چشمانم

همین آهنگ را به ناچار تکرار می کرد

در این شب تاریک و ناامید

اسیر خشونت و جهل

تازیانه عقربه های ساعت

را بر گرده لخت

این قبیله گیج و گمراه

با لبخندی ریش می گیرم

که جهلشان از صبرشان

دیرپا تر بود

در بی دادگاه بود

که قطره اشکی

سایه تو را در نقاشی هایت

همچون سایه درختی

روی دیوار سلول نقش کرد

اینبار نوبت توست که با فریادت پشت شب را بلرزانی

برای یک برادر در بند

یک چریک

ساعت ممنوعیت احساس