بر سرمای درون

همه لرزش دست دلم از آن بود

که عشق پناهی گردد

پروازی نه گریزگاهی گردد

آی عشق آی عشق چهر آبی ات پیدا نیست

و خنکای مرهمی بر شعله زخمی

نه شور شعله بر سرمای درون

آی عشق آی عشق

چهره سرخت پیدا نیست

غبار تیره تسکینی

بر حظور وهن

و دنج رهایی

بر گریز حضور

سیاهی

بر آرامش آبی

و سبزه ی برگچه 

بر ارغوان

آی عشق آی عشق 

رنگ آشنایت

پیدا نیست.

آقای احمد شاملو